'

MEGD er nýtt føroyskt orð og er eisini eitt orð, sum hevur eina positiva merking. Orðið verður í hesum føri brúkt sum sernavn.

Bæði Hilmar Eliasen og Dorrit Olsen sendu uppskotið MEGD inn til navnakappingina, og m.a. grundgóvu tey við, at MEGD merkir megi og styrki og setir fokus á møguleikarnar hjá einstaklinginum og felagnum heldur enn forðingarnar. Orðið er stutt og lætt. Orðið hevur ikki serføroyskar bókstavir, sum ger tað lættari við telduposti, heimasíðu og altjóða samstarvi.

Búmerkið hevur Else Sjúrðaberg, grafikari, gjørt eftir áheitan frá starvsnevndini. Um búmerkið sigur Else:

MEGD skrivað eitt sindur øðrvísi - á ein viðarbul.

Tankin við at skriva MEGD á henda hátt er, at lívið ikki er beint fram. Vit møta avbjóðingum í lívinum, sum gera, at vit fara umvegir, niður á næstu reglu - tað ger onki - viðhvørt høvdu vit ikki vilja verið tað fyri uttan.

Viðarbulurin. Sprotin sigur: „viðarbulur: meginlutur av træ ið greinar vaksa út frá“.

Hetta er eitt góð mynd av MEGD, sum er sterkt og sjálv stamman í trænum. Viðarbulurin leggur lunnar undir, at greinar og bløð nørast.

Grøni liturin er tekin upp á ró, nøring, vøkstur, orka, tryggleika og so framvegis.

Skapið á viðarbulinum er ikki ein fullkomin rundingur. Fólk fara óivað ikki at vita, at hetta er ein viðarbulur, men undrast yvir, hví skapið er so. Síðani verður spurt og høvi gevst at greiða frá og fáa samtalur ígongd.

Ringurin á viðarbulinum kann eisini ímynda vernd og felagsskap.